Znalazłam ten ciekawy cytat z E. Furman "Jak wspierać dziecko w
rozwoju, Podręcznik psychoanaliza dla rodziców" traktujący o rozwoju mowy dziecka:
"Dla dziecka w fazie poniemowlęcej użycie słów musi wydawać się czymś w rodzaju magii - mówi "mama", a ona przychodzi, mówi "ciastko" i dostaje je. Same słowa wydają się mieć moc wpływania na rzeczy. Jest to okres w życiu, w którym wielu z nas może jak w baśni powiedzieć "Sezamie, otwórz się" i zyskać dostęp do bogactw świata. I tak właśnie dziecko powinno tego doświadczać, jeśli ma uważać słowa za pomocne "narzędzia" i odczuwać, że coraz więcej słów służy wpływaniu na świat, czynieniu siebie zrozumiałym dla świata, a świata - zrozumiałym dla siebie. Wiele matek czuje to i nie trzeba im o tym mówić, a ile to możliwe, reagują one na słowa małego dziecka tak, jakby słowa te rzeczywiście były wszechmocne. Nie tylko dają to , czego chce dziecko, ale w dużym stopniu dają ponad miarę, dodają swoje wzruszenie i podziw dla jego umiejętności powiedzenia, czego chce. "
"Dla dziecka w fazie poniemowlęcej użycie słów musi wydawać się czymś w rodzaju magii - mówi "mama", a ona przychodzi, mówi "ciastko" i dostaje je. Same słowa wydają się mieć moc wpływania na rzeczy. Jest to okres w życiu, w którym wielu z nas może jak w baśni powiedzieć "Sezamie, otwórz się" i zyskać dostęp do bogactw świata. I tak właśnie dziecko powinno tego doświadczać, jeśli ma uważać słowa za pomocne "narzędzia" i odczuwać, że coraz więcej słów służy wpływaniu na świat, czynieniu siebie zrozumiałym dla świata, a świata - zrozumiałym dla siebie. Wiele matek czuje to i nie trzeba im o tym mówić, a ile to możliwe, reagują one na słowa małego dziecka tak, jakby słowa te rzeczywiście były wszechmocne. Nie tylko dają to , czego chce dziecko, ale w dużym stopniu dają ponad miarę, dodają swoje wzruszenie i podziw dla jego umiejętności powiedzenia, czego chce. "
