Okiem obserwatora

Kryminał Davida Ellisa pt. "Okiem obserwatora" od pierwszych stron wciągnął mnie na maksa. 

Opowiadziana jest w nim historia prawnika, który rozwiązuje przerażajacą sprawę serii zabójstw młodych kobiet. 

Szwecja czyta. Polska czyta.

"Szwecja czyta. Polska czyta" to praca zbiorowa pod redakcją Katarzyny Tubylewicz. Książka ta powstała "z frustracji i nadziei". Prezentuje ona rozmowy z ludźmi ze świata książki, autorami, wydawcami agentami oraz pracowanikami kultury w Szwecji i Polsce. 

Dziewczyna z pociągu

"Dziewczynę z pociągu" Pauli Hawkins zamówiłam w bibliotece. Tak długo na nią czekałam, że zdążyłam o rezerwacji zapomnieć. Gdy byłam z dzieckiem na placu zabaw i na poczcie znalazłam powiadomienie z biblioteki, że zamówienie zostało zrealizowane, ku niezadowoleniu dziecka popędziłam do mojej filii książnicy.

Co u mnie słychać?

I znowu mam przerwę w blogowaniu. Nie było mnie tu prawie 2 miesiące. 12 września opublikowałam ten wpis o przesądach ciążowych, a dziewięć dni później przyszła na świat moja Hanka. Od tej pory funkcjonuję jako matka dwójki i jest bardzo fajnie, choć mam mało czasu dla siebie, tym bardziej na pisanie bloga. 

Poród wspominam dobrze, mimo tego że jego końcówka była hardkorowa.  Młoda postanowiła wyjść na świat stópką, a nie główką, dlatego zakończono go nagłym cesarskim cięciem. Była niezła poruta i nerwówka, ale personel, a szczególnie panie położne i pan doktor byli super uprzejmi, zorganizowani i sprawni. Odpłynęłam w "narkozowe" objęcia Morfeusza, by urodzić córkę, lecz nie żałuję, że w ciąży uczęszczałam do szkoły rodzenia. Na drugi dzień po zabiegu było strasznie ciężko się spionizować i zacząć chodzić, ale trzeciego dnia było już ok i tak kolejnego coraz lepiej. 

Mimo dokarmiania córki mm i jej początkowego rozleniwienia udało mi się przejść na wyłączne karmienie piersią, co mnie niezmiernie cieszy. Podobnie jak z Dudą chcę karmić jak najdłużej przynajmniej dwa lata. Młodsza ładnie rośnie i przybiera na wadze. 

Co do starszaka, to dobrze odnalazł się w roli brata. Czule całuje i ściska siostrzyczkę. Czasami za mocno, może zbyt nachalnie, ale tłumaczę mu, że Hania jest delikatna i musi być ostrożny. Bywa mi trudno, gdy jemu coś się nie podoba a młodsza płacze jednocześnie. Wtedy wszystko we mnie wariuje i zaczyna mnie boleć głowa, ale to tylko momenty. 

Zaskakująco dobrze odnajduję się jako podwójna mama. Chustuję młodszą (starszy tego też się czasami doprasza ;-) i to jest niesamowicie przyjemne. Jak już się ogarnę planuję spotkać się z gorzowskimi mamami-kangurzycami, bo potrzebuję szkolenia w wiązaniu chust. 

A co do czytania, to w szpitalu skończyłam szwedzki kryminał Mankella "Nim nadejdzie mróz" o detektywie Wallanderze i debiutującej w roli policjantki jego córce, Lindzie. Nie znałam tej serii ani serialu w tv wcześniej. Książka była mroczna, wciągająca, a fabuła ciekawa i intrygująca. 

Na urodziny dostałam "Mocka", najnowszą książkę Marka Krajewskiego. Uwielbiam tego autora i  tym razem stanął na wysokości zadania. Gorąco polecam ten kryminał. Na prędce po raz kolejny przeczytałam "Jak wychować szczęśliwe dzieci", a obecnie czytam "Pieśń misji" Johna le Carre'a równolegle z poradnikiem "Perfekcyjna pani domu" Anthei Turner. 

Nie mam zbyt wiele czasu na ksiażki, ale staram się jak mogę, by tej pasji nie zaniedbywać. Postaram się być bardziej aktywna na blogu. Póki co zapraszam na mojego instagrama. 

John Lennon Listy

Nie jestem wielką fanką, ani znawczynią twórczości Beatlesów, ale bardzo lubię czytać biografie. 

Gdy zobaczyłam na w bibliotece na półce "nowości" Listy Johna Lennona od razu po tę książkę sięgnęłam. 

Chustka

Chustka to wzruszająca od pierwszej strony treść bloga Joanny Sałygi, znanej jako Chustka i jej Niemęża spisana w formie książki.

Joannę bolał brzuch, w końcu poszła się przebadać. Wykryto u niej bardzo zaawansowany nowotwór złośliwy z licznymi przerzutami. Swoje przeżycia opisuje  w sposób prosty, szczery, bardzo wzruszający choć niepozbawiony nutki ironii i złośliwości:

"czwartek  6 maja 2010

przypadek aż tak interesujący, że zoperował mnie sam -

osobiście - właśnie ów profesor i jako pierwszą.

cóż za zaszczyt, kufa-ja-pierdolę."

...

leżę i czekam, a większość podrobów wycięta.

pewnie profesor zje w pasztecie"

Arena szczurów i Trafny wybór

Przeczytałam niedawno dwie świetne książki: "Arenę szczurów" Marka Krajewskiego oraz "Trafny wybór" JK Rowling. Książki wypożyczyłam z biblioteki, kiedy poszłam do niej z zamiarem tylko oddania wcześniej wypożyczonych pozycji. Zawsze tak robię ;-)

Igły

Znowu przeczytałam książkę o kobietach i o wojnie, tym razem to "Igły" Marka Łuszczyny o kobietach, które szpiegowały dla Polski. 

"Igły" to literatura faktu napisana z polotem, którą można czytać jak dobrą powieść szpiegowską. 

Opisane kobiety były bardzo odważne, inteligentne i przenikliwe w swojej działalności. Ich odwaga, spryt i pomysłowość w wielu przypadkach odwróciły bieg historii. Jedna z agentek przekazała brytyjskiemu wywiadowi informacje, które pozwoliły na zwycięstwo powietrznej powietrznej bitwy o Anglię. Inna uratowała wielu Żydów od holokaustu. 

Te niesamowite heroiny ryzykowały życiem dla powodzenia swoich misji, a bardzo często nie zostały docenione po wojnie. Były prześladowane przez UB lub musiały dożyć swoich dni na emigracji. 

Polecam gorąco tę książkę,  a jeśli chcecie przeczytajcie też te posty:

• "Dziewczyny wyklęte" - klik
•  "Wojna nie ma w sobie nic z kobiety" - klik  
• "Tajne państwo" - klik

Córka rabina

"Córka rabina" Revy Manna ma podtytuł: "O seksie, narkotykach i ortodoksyjnych Żydach opowieść prawdziwa". To pełna szczerych zwierzeń autobiografia. 

 

Grunt pod nogami

Chrzestny tata mojego Dudy pożyczył mi na tydzień książkę śp. ks. Jana Kaczkowskiego "Grunt pod nogami". Musiałam się spreżyć i szybką ją przeczytać. Książka okazała się niezwykle wciągające. Zdążyłam przeczytać ją w cztery dni. "Grunt pod nogami" to zbiór kazań księdza oraz ważnych dla niego cytatów z Biblii. To wspaniała lektura, bardzo mądra i pełna głębi.

Uważam, że słów ks. Kaczkowskiego nie trzeba interpretować jedynie przez pryzmat wiary katolickiej. Są to słowa mądrego, wrażliwego człowieka, który mimo glejaka "wyżerającego mu mózg" zachował pogodę ducha, głęboką wiarę i pokorę, skupiając się na swojej misji życiowej, jaką było prowadzenie Hospicjum pw Ojca Pio w Pucku. To człowiek z wielkim dystansem do siebie, który bez cienia zażenowania nazywał siebie "żebrakiem". Wykorzystał maksymalnie czas, jaki mu pozostał, by pomagać swoim podopiecznym godnie umierać.

Gorąco polecam tę książkę. Sama muszę koniecznie przeczytać "Życie na pełnej petardzie". Zakup książek ks. Jana również wspomaga jego Hospicjum. 

Na koniec polecam te dwa cytaty z książki:

"Smutni są nieżyczliwi chrześcijanie. Którzy gdy widzą inaczej myślących, zgrzytają zębami, bo  zawsze wiedzą od nich lepiej, co jest słuszne. Nie zadają sobie wysiłku, żeby wejść w relację z drugim człowiekiem."

"Lubię porównywać bliskość do mięśnia. Ten mięsień miłości, bliskości,  a także sumienia musi być wyćwiczony na trudne czasy, bo kiedy przyjdzie tragedia, choroba, rozpadnie nam się związek, popłaczemy się,  bo będzie ciężko, ale wpadniemy w ramiona najbliższych. Dlatego błagam was, rozmawiajcie ze sobą, okazujcie sobie czułość, przytulajcie się. Pan siedzący tutaj robi najcudowniejszą rzecz, jaką może zrobić, tuli swoją córeczkę. I właśnie dlatego jest taka spontaniczna. Ona na pewno wyrośnie na wspaniałą, pewną siebie, otwartą dziewczynę. Bardzo panu zazdroszczę. Jakbym miał dziecko, tobym je tulił i był blisko"

Pamiętnik

"Pamiętnik" to pierwsza książka Nicholasa Sparksa, jaką przeczytałam.

Przeczytałam ją szybko i z wielką przyjemnością. Pięknie opisana historia miłości Noah i Allie wciągnęła mnie w pełni.

Dziewczyny wyklęte

Dawno mnie tu nie było. Od ostatniego słodko-gorzkiego wpisu na temat blogowania minął prawie  miesiąc. Czułam jednak przesyt blogosferą i internetem w ogóle. Ponadto mało czasu a dużo pracy nie pozwalały mi, by coś nowego napisać. Ale jestem i wracam z wrażeniami po lekturze "Dziewczyn wyklętych" Szymona Nowaka. 

Pierwszego marca obchodzono Narodowy Dzień Pamięci "Żołnierzy Wyklętych". Niestety nie udało mi się z tym postem zdążyć na ten właśnie dzień. Książkę skończyłam czytać dziś rano.

czy naprawdę musisz to mieć?

Zgodnie z moim noworocznym postanowieniem czytelniczym przeczytałam po raz kolejny "Koncepcję kontinuum" Jean Liedloff. Wcześniej czytałam tę książkę będąc w ciąży i na początku mojej przygody z macierzyństwem. Teraz, jako już bardziej wprawiona mama, odkryłam zupełnie nowe aspekty tej lektury. 

Spodobał mi się ten fragment książki: "Zaczęto też ostatnio twierdzić, że to co najnowsze, musi być najlepsze. Reklama zajęła się podsycaniem tego wyścigu nowości. Nie ma w nim wytchnienia, nie ma zwłoki. Nic nie może być wystarczająco dobre, nic nigdy nie jest zadowalające. Nasze ukryte niezadowolenie jest kanalizowane  w ten sposób, że przeradza się w pożądanie najnowszych rzeczy." Autorka ubrała w słowa to, o czym sama myślałam już od dawna. 

moja lekcja stylu - nad czym muszę popracować

Ten miesiąc na blogu upłynął pod znakiem stylu, a dokładnie serii "Lekcja stylu" Jolanty Kwaśniewskiej*. Książki dostałam od Mikołaja pod choinkę. Postanowiłam temu poświęcić styczeń na blogu. Dużo z lektury tych książek się dowiedziałem.

po lewej - elegancki look, po prawej - mama do poprawki ;-)

"Lekcja stylu dla par"

"Lekcja stylu dla par" Jolanty Kwaśniewskiej to kolejny ciekawy poradnik. Znalazłam tu wiele interesujących i pomocnych informacji. Jak zorganizować zaręczyny, kiedy bezsprzecznie je zerwać? Jak przeżyć pierwsze spotkanie z rodzicami ukochanej osoby i jak zaplanować ślub? Jak ułożyć sobie codzienne życie i jak dbać o dobrą atmosferę w związku (wspólne pasje, drobne prezenty, gotowanie dla ukochanej osoby). Jest nawet mowa o tym, jaką rewolucją jest przyjście na świat dziecka. Są w niej porady dotyczące konfliktów oraz tego, jak rozstać się z klasą. Książka odpowiada te i wiele innych pytań frapujących ludzi w związku partnerskim, czy małżeńskim. 

"Lekcja Stylu"

Skończyłam już czytanie poradnika Prezydentowej Jolanty Kwaśniewskiej pt. "Lekcja stylu". Jestem pod dużym wrażeniem tej lektury.

Dość obszerna część poświęcona garderobie jest napisana w sposób ciekawy i przystępny. Dowiedzieć się w niej można historii części ubioru jak rajstopy, biustonosz, czy żakiet. Porady dotyczące stylu okraszone są anegdotami autorki związanymi z reprezentowaniem przez nią naszego kraju. Książka jest bardzo ładnie wydana i upiększona pięknymi fotografiami.

Tysiąc wspaniałych słońc

No to zaczynam! Oto pierwsza przeczytana w 2016 roku książka  - "Tysiąc wspaniałych słońc" Khaleda Hosseini'ego.  

co przeczytam w Nowym Roku, czyli książkowe postanowienia noworoczne

Mam w domu książki, do których się jeszcze nie zabrałam. Jest tak ponieważ gdy tylko idę do biblioteki oddać lub przedłużyć książki, wypożyczam nowe. A te z biblioteki są zawsze pierwsze do przeczytania. 

wyzwanie książkowe

Rok 2015 powoli dobieg końca. 

Na załączonym obrazku chciałam pokazać Wam, jak udało mi się zrealizować pewne książkowe wyzwanie. 

Nie czytałam książek specjalnie dopasowanych do tej listy, ale jak coś pokrywało się z nią, zostawało z niej skreślone. 

W Nowym Roku postanowiłam założyć listę przeczytanych książek, którą opublikuję na blogu

zapraszam na moje bloglovin' i insta